Het is een feit: de scholen zijn ook in België weer begonnen. De zomervakantie duurt hier maar liefst acht weken. Ooit vond ik het veel te lang duren, maar nu is het veel te snel voorbijgegaan.
De hele vakantie stond in het teken van mijn kinderen, maar ik had ook hard gewerkt. Eigenlijk had ik ook wat meer tijd moeten nemen om te genieten. Natuurlijk heb ik genoten van mijn kinderen. We hebben altijd de grootste lol, maar ik had ook tijd voor mezelf nodig.
Ik heb mezelf beloofd dat ik deze maand nog een spabehandeling boek en op mijn verjaardag een weekendje wegga. Ik heb het verdiend. Ik heb het nodig.
Mijn schoonzus zit in Benidorm en terwijl ik gretig doorklikte om via haar status te zien hoe zij genoot van haar vakantie, drong het tot me door: Afa, je moet beter voor jezelf zorgen.
Wij, moeders, hebben de neiging om constant in de go-modus te zitten. En als je er ook nog een vent bij hebt, is dat toch een extra druk die je op jezelf legt. Want nu wil je de beste moeder én de beste vrouw zijn. Je blijft maar geven en geven, terwijl zij nemen en nemen. Op een gegeven moment is het vat leeg.
Dit jaar word ik 37 en ik begin het toch wel te voelen. Nu zullen de mensen die ouder zijn denken: ‘Ach, nog maar 37. Wat moet ik dan zeggen?’ Niks. Dit is nou eenmaal hoe ik mij voel als bijna 37-jarige.
Ik voel onverklaarbare pijntjes hier en daar en zonder een fysieke agenda is het een complete chaos in mijn hoofd. Ik wil niet zeggen dat ik de botten al voel rammelen, nee, zo erg is het ook weer niet. De grijze draden die de kop doen opsteken, zullen we maar overslaan.
Ik wil mijn blog toch een beetje positief houden
Vorige week ben ik naar een bruiloft geweest. Je mocht kiezen wat je wilde aantrekken, in een tint tussen crème en donkerbruin, met alle tinten daartussen. Zoals je kunt zien, heb ik gekozen voor donkerbruin. Ik was uitgenodigd voor elk gedeelte van de bruiloft, dus leek het mij het beste om voor de donkerste tint te kiezen. Mocht ik onhandig worden en een vlek maken op mijn prachtige kleedje, dan zou het niet zo opvallen. Dacht ik zo.
Het kleedje, dat eigenlijk uit een blouse en een rok bestond, is gelukkig vlekkeloos gebleven.
Ik zat aan een gezellige tafel en heb leuke gesprekken kunnen voeren met andere gasten. Ik heb me echt goed vermaakt.
Het menu was heerlijk! Helaas was mijn batterij leeg en heb ik alleen een foto van de starter kunnen maken. Vertrouw me maar op mijn woord: het hoofdgerecht was smaakvol en mooi opgediend. Ik heb na lange tijd weer zo’n mals stuk rundvlees gegeten.
Ik vond het een prachtige ervaring die me echt aan het denken heeft gezet. Het contrast tussen mij en de bruid had niet groter kunnen zijn. Ik ben twee mannen en drie kinderen verder, terwijl zij nog maar aan het begin van haar leven samen staat. Ik ben nog niet getrouwd en ik betrapte mezelf erop dat ik dacht: ‘Dit is ook een mooi begin.’
Ik kan de tijd natuurlijk niet terugdraaien en als ik het kon, had ik alsnog niets anders gedaan. Toch dacht ik bij mezelf: ‘Dit is ook een mooi begin van een leven samen.’
Ja, deze bruiloft heeft iets in mij losgemaakt. Het heeft het vuurtje in mij om te mogen willen alleen maar verder aangewakkerd.
Reactie plaatsen
Reacties